John Lukens, główny badacz i doktorant z University of Virginia School of Medicine, wyjaśnił: „Mikrobiom może kształtować rozwijający się mózg na wiele sposobów. Jest to niezwykle ważne dla kalibracji reakcji układu odpornościowego potomstwa na infekcję, uraz lub stres”.
Kluczową rolę w tym procesie wydaje się odgrywać cząsteczka zwana interleukiną-17a (IL-17a), która jest produkowana przez układ odpornościowy. IL-17a została już powiązana z różnymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane i łuszczyca. Odgrywa ona znaczącą rolę w zapobieganiu infekcjom, zwłaszcza grzybiczym, i wykazano, że wpływa na rozwój mózgu w czasie ciąży.
W tym badaniu naukowcy sprawdzali, czy IL-17a może być czynnikiem wyzwalającym autyzm. Przeprowadzili eksperyment, blokując IL-17a u myszy laboratoryjnych. Myszy wykorzystane w badaniu pochodziły z dwóch różnych grup laboratoryjnych. Jedna grupa miała mikrobiom jelitowy, który czynił je podatnymi na reakcję zapalną wywołaną przez IL-17a, podczas gdy druga grupa (grupa kontrolna) nie miała takiej reakcji.
Po zablokowaniu IL-17a u pierwszej grupy myszy, zapobiegając jakiemukolwiek zapaleniu wywołanemu przez IL-17a, ich szczenięta urodziły się z typowymi zachowaniami. Jednak w niezmienionym środowisku u szczeniąt urodzonych przez matki z pierwszej grupy rozwinęły się objawy neurorozwojowe przypominające autyzm, w tym trudności społeczne i zachowania powtarzalne.
Aby dokładniej zbadać ten związek, naukowcy przeprowadzili przeszczep kału u myszy z grupy kontrolnej, przenosząc materię kałową z pierwszej grupy, aby zmienić mikrobiom jelitowy grupy kontrolnej. Zgodnie z oczekiwaniami, u szczeniąt z drugiej grupy zaczęły rozwijać się zaburzenia neurorozwojowe przypominające autyzm, co potwierdza, że mikrobiom odgrywa znaczącą rolę w rozwoju tych schorzeń.
Chociaż badanie to dostarcza mocnych dowodów na związek między zdrowiem jelit matki a wystąpieniem zaburzeń neurorozwojowych, jest ono wciąż na wczesnym etapie. Naukowcy ostrzegają, że wyniki te mają charakter wstępny i niekoniecznie mogą odnosić się bezpośrednio do ciąż u kobiet. Niemniej jednak otwierają one intrygujący, nowy kierunek badań nad autyzmem i podkreślają znaczenie mikrobiomu matki w kształtowaniu neurorozwoju dziecka.
Kolejnym krokiem w tym kierunku badań, jak wspomniał Lukens, jest ustalenie, czy podobne wzorce można zaobserwować u ludzi. Naukowcy będą musieli zbadać konkretne czynniki w mikrobiomie matki, które mogą przyczyniać się do rozwoju autyzmu. Mogą w tym uczestniczyć również inne cząsteczki. Jak zauważył Lukens, IL-17a może być tylko jednym z elementów znacznie większej, bardziej złożonej układanki.
Badanie to podkreśla złożoną zależność między mikrobiomem a naszym zdrowiem, sugerując, że środowisko mikrobiologiczne w jelitach matki może stanowić kluczowy czynnik w zaburzeniach neurologicznych, potencjalnie ukierunkowując przyszłe strategie terapeutyczne w przypadku autyzmu i podobnych zaburzeń.
